Osiem lat później o potrawie pisał poeta słoweński Miško Kranjec, charakteryzując ją w swojej powieści Opowieść o dobrych ludziach jako danie, do którego tęskni się nawet w niebie.
Opisy dania w różnych źródłach wskazują, że sposób jego przygotowania ewoluował wraz z upływem czasu. W opisie Jožefa Košiča ciasto ma 10 lub 11 warstw, a nadzienie może składać się też z rzepy lub drobno siekanej kapusty, u Novaka warstw jest 9, a wśród nadzienia nie występują jabłka, pojawiają się natomiast winogrona. Košič notuje także, że ciasto było ówcześnie podawane w formie wieży, złożonej z ułożonych na sobie trójkątnych kawałków gibanicy.
Słowo gibanica pochodzi od słowa gűba oznaczającego zagięcie lub fałdę.
Przygotowanie Złożone jest z warstw ciasta filo, przekładanych naprzemiennie warstwami nadzienia z maku, słodkiego sera twarogowego, orzechów włoskich i kwaśnych jabłek. Każda warstwa nadzienia występuje dwukrotnie, w sumie więc ciasto ma osiem warstw. Na spodzie znajduje się ciasto kruche, natomiast na wierzchu - ostatnia warstwa ciasta filo, polana śmietaną wymieszaną z jajkiem lub polewą tłuszczową z margaryny, masła lub oleju.