Dalsze walki o władzę Przez większą część pierwszego roku panowania Ezechiasza, ras Aligaz nie był w stanie skutecznie interweniować, by wspomóc cesarza. Ostatecznie wysłał do niego maketa azmacza Uelde Mikaela, by pomagał cesarzowi. Uzurpator Tekle Hajmanot z Gonderu w lutym 1788 w Godżamie proklamował się cesarzem, co podważyło autorytet Ezechiasza i de facto dzieliło królestwo na dwie części. W następnym roku Tekle Gijorgis zerwał przymierze z rasem Josadikiem i zaczął szukać wsparcia u innych możnowładców. Pozytywną odpowiedź odnośnie do współpracy uzyskał u rasa Aligaza, ale po przybyciu uzurpatora Tekle Hajmanota z Gonderu do pałacu Aligaza w Filakit Gereger, Tekle Gijorgis został uwięziony przez uzurpatora w Emakinie. Porę deszczową 1790 Ezechiasz spędził w Filakit Gereger, a w 1791 w Gonderze. W 1792 Ezechiasz wystąpił przeciwko swojemu dotychczasowemu, najważniejszemu sojusznikowi, rasowi Aligazowi. Zwołano naradę na której Ezechiasz, abuna Yosab III iczegie Uelde Ijesus stwierdzili, że nie reprezentują Galla, co było jasnym odniesieniem do Aligaza, lub jego rodziny. Kronika królewska zanotowała, że jeszcze tego roku w pobliżu Gonderu odbyła się bitwa, w której zostali pokonani dwaj przedstawiciele Kościoła Etiopskiego, oraz cesarz Ezechiasz. Niedługo potem Hajle Uand Beuessen uwolnił w Emakinie Tekle Gijorgisa.