W latach 1871–1902 miniaturą odznaczenia dekorowano księżniczki rodu panującego z okazji ich ślubu. W 1918 roku stał się prywatnym orderem domowym niegdyś panującej dynastii badeńskiej.
Opis odznaki Odznakę orderu stanowił czerwony, emaliowany krzyż maltański zakończony złotymi kulkami z medalionem w złotej oprawie pokrytym kolorową emalią, na awersie przedstawiającą trzy zielone góry, nad którymi widnieje inicjał podwójnego „C” oraz napis „FIDELITAS”. Rewers przedstawia czerwony skos na złotym tle – godło dynastii badeńskiej. Między ramionami krzyża znajdowały się złote inicjały złożone z podwójny liter „C” Krzyż zwieńczony był złotą koroną.
Odznakę umieszczano na żółtej wstędze orderowej ze srebrnymi paskami po bokach. Do 1803 roku wstęgę zawiązywano u szyi, natomiast od 1803 przewieszano ją z prawego ramienia na lewy bok.
Odznaczeni ponadto nosili gwiazdę orderową początkowo była ona haftowana na płaszczu orderowym. W 1840 roku po raz pierwszy wręczono metalową. Gwiazda była ośmiopromienna z awersem krzyża bez korony, z czterema, podwójnymi, złotymi inicjałami na promieniach pomiędzy ramionami krzyża.
Mistrz orderu nosił również łańcuch orderowy z umieszczonymi pomiędzy ogniwami inicjałami.