19), nawiązujący tytułem do popularnej piosenki z jej repertuaru, do której muzykę i słowa napisał Mordechaj Gebirtig. W dedykacji wiersza Szlengel notował: „porywającej interpretatorce – czarującej, zwykłej, głupiej, i przemądrej piosenki o Rajzełe pani Lili Folman poświęcam”. „Temperament, odrobina miękkiego liryzmu, muzykalność i ukochanie piosenki” – tak charakteryzował jej osobowość sceniczną recenzent krakowskiego „Nowego Dziennika”. Wcielała się często w role tzw. charakterystyczne. Doceniano jej talent w odtwarzaniu typów ludowych, np. podwórzowej śpiewaczki, służącej czy swatki. W 1938 występowała w warszawskim Teatrze Nowości w rewii Tate du Łachst, do której muzykę skomponował Iso Szajewicz. Za reżyserię i inscenizację odpowiadali słynni komicy Szymon Dżigan i Izrael Szumacher. W tym samym roku odbyła z duetem Dżigan i Szumacher tournée po Polsce, występując z programem Hot di welt a idele. Nagrywała płyty z żydowskim repertuarem ludowym dla wytwórni Syrena-Electro. Jej mężem był Icchak Perłow, poeta, autor tekstów do wielu piosenek z jej repertuaru.