Po ukończeniu 1948 Wyższej Akademii Wojskowej im. Woroszyłowa został dowódcą 18 Dywizji Zmechanizowanej Grupy Radzieckich Wojsk Okupacyjnych w Niemczech, od grudnia 1951 dowódca 9 Korpusu, a od lutego 1953 3 Korpusu Piechoty Karpackiego Okręgu Wojskowego. Od lipca 1953 do marca 1954 minister spraw wewnętrznych Gruzińskiej SRR, od marca 1954 do grudnia 1988 przewodniczący KGB Gruzińskiej SRR, 9 stycznia 1957 mianowany generałem porucznikiem, a 27 października 1967 generałem pułkownikiem.
Za „wielkie zasługi w zapewnieniu bezpieczeństwa państwowego ZSRR, męstwo i odwagę, przejawiane w okresie wielkiej wojny ojczyźnianej”, uchwałą Prezydium Rady Najwyższej ZSRR z 7 maja 1985 otrzymał tytuł Bohatera ZSRR. Od grudnia 1988 na emeryturze. Deputowany do Rady Najwyższej ZSRR od 4 do 11 kadencji (1954-1989)członek Biura KC Komunistycznej Partii Gruzji. Po rozpadzie ZSRR mieszkał w Batumi. Pochowany w Tbilisi.