25 czerwca 1927 roku został przeniesiony do kadry oficerów żandarmerii z jednoczesnym przydziałem służbowym do dywizjonu żandarmerii KOP. 6 lipca 1929 roku powrócił do 1 dywizjonu żandarmerii w Warszawie. Od 15 stycznia 1930 roku do 20 grudnia 1932 roku był dowódcą Szwadronu Ochronnego, którego zadaniem była ochrona Generalnego Inspektoratu Sił Zbrojnych i Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie. Awansował na majora ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1931 roku w korpusie oficerów żandarmerii. 11 kwietnia 1933 roku został wyznaczony na stanowisko zastępcy dowódcy 1 dywizjonu żandarmerii w Warszawie. Od 22 grudnia 1934 roku dowodził 8 dywizjonem żandarmerii w Toruniu.
Zmarł 5 października 1936 roku o godz. 0.30 w Szpitalu Szkolnym Centrum Wyszkolenia Sanitarnego w Warszawie. Pochowany 7 października 1936 roku na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera A5-6-15)Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze.
Był współzałożycielem Lwowskiego Klubu Sportowego Lechia (w 1903 roku), sędzią piłkarskim i członkiem kolegium sędziów piłkarskich.