Joseph François Michaud (ur. 19 czerwca 1767 w Albens, zm. 30 września 1839 w Passy koło Paryża) – francuski historyk, dziennikarz, publicysta.
Życiorys Był uczniem Woltera i Rousseau. Współpracownik dziennika monarchistycznego „La Quotidienne”. W 1795 skazany zaocznie na śmierć za udział w konspiracji przeciw rządom Dyrektoriatu. Uniknął kary uciekając do Szwajcarii. Za czasów Napoleona Bonaparte został aresztowany, ale pogodził się z nowymi rządami. W 1812 roku otrzymał Legię Honorową, w 1813 roku został członkiem Akademii Francuskiej. Po restauracji Burbonów zwolennik ultrasów. W latach 1830–1831 odbył podróż po Grecji, Azji Mniejszej, Ziemi Świętej, Syrii i Egipcie. Jej rezultatem było korespondencja ze Wschodu (7 tomów). Autor Historii krucjat (t. 1-7, 1812-1822) za którą został nagrodzony medalem przez papieża.
Wybrane publikacje Histoire des progrès et de la chute de l'empire de Mysore, sous les règnes d'Haidar Alî|Hyder-Aly et Tipû Sâhib|Tippoo-Saïb (2 volumes, 1801) Le Printemps d'un proscrit, poème en 3 chants, suivi de plusieurs lettres à M.