JanowiceOpracowano na podstawie Słownika Historyczno-Geograficznego ziem polskich w średniowieczu. – wieś położona 6 km na północ od Waśniowa, około 14 km na wschód od klasztoru świętokrzyskiego, w województwie świętokrzyskim, w powiecie ostrowieckim, w gminie Waśniów
Nazwy własne miejscowości w dokumentach źródłowych 1433 „Janowicze”, 1434 „Janowycze”, 1442 „Ianowice”, 1460, 1464 „Janovicze”, 1464-6 „Janowicze”, 1470-80 „Janowicze”, „Janowycze”, 1504 „Ianowycze”, „Janowycz”, 1506 „Janovicze”, 1510 „Ianvice”, 1529 „Janovicze”, „Janowycze”, 1532 „janowÿcze”, 1538 Janowice (ale: 1569, 1571, 1577-8 „Janowicze”).
Podległość administracyjna świecka i kościelna. 1434 powiat sandomierski, 1827 powiat opatowski 1470-80. parafia Momina Długosz L.B. t.II s.471
Opis granic 1449 następuje rozgraniczenie Jeżowa i Wierzbątowic, wsi klasztornych benedyktynów łysogórskich, od Nagorzyc i Milejowic (ich części szlacheckich) oraz Roztylic. W podziale tym pozostawiono wspólne pastwisko, wyjąwszy żołędzie i bukiew, które klasztor w swoich lasach zachował na własny użytek 1470-80 graniczy ze Zwolą, Nieskurzowem (Obecnie Nieskurzów Stary), Milejowicami i Kraszkowem (Długosz L.B. t.III s.232,234) 1780 granice jak w opisie klucza wierzbątowickiego.