22 lutego 1913 z rąk biskupa Kalmana Belopotoczkiego przyjął sakrę biskupią.
W okresie I wojny światowej jako apostolski wikariusz polowy Emmerich Bjelik wykazywał się niezwykłą gorliwością: przeprowadzał comiesięczne kontrole duchowieństwa polowego na linii frontu i na tyłach, odwiedzał żołnierzy na froncie, a chorych i rannych w szpitalach polowych. Wizytował także obozy jenieckie, organizował zbiórki finansowe oraz przyczynił się do poprawy życia żołnierzy na froncie.
W związku z rozpadem Austro-Węgier na ręce papieża Benedykta XV 11 listopada 1918 r. złożył rezygnację z zajmowanej funkcji.
Po śmierci biskupa Széchenyi'ego (1923) Bjelik został administratorem apostolskim diecezji wielkowaradyńskiej.
Zmarł w Oradei 9 maja 1927 r.
Publikacje Dr Emmerich Bjelik był m.in. autorem utworów poświęconych historii ordynariatu polowego w monarchii Habsburgów (Bjelik Emmerich, Geschichte der k. u. k. Militär – Seelsorge und des apostolisches Feldvicariates. Wien: Selbstverlag, 1901) oraz podręcznika dla kapelanów polowych (Bjelik Emmerich, Handbucg für die k. u. k. Militärgeistlichkeit. Wien: St. Norbertus, 1905).
Zobacz też ordynariat polowy Austrii ordynariat wojskowy na Węgrzech biskupi wielkowaradyńscy
Przypisy Godność równoważna ze stopniem Generalmajor;