Andregota Galíndez (także Andregoto, dosł. z bask. czarna pani; ur. po 905, zm. w 972 roku w Aibar) – hrabina Aragonii w latach 922/924–ok. 940 (formalnie do śmierci), od ok. 933 roku razem z mężem Garcią I z Nawarry.
Andregota była najmłodszą córką hrabiego Aragonii Galindo II Aznáreza z jego drugiego małżeństwa z Sanchą Garcés z Pampeluny, wdową po Fortunie (wnuku władcy Nawarry Fortuna Garcesa). Ostatnie wzmianki o nim pochodzą z 922 roku, gdy Sancho I ufundował Kościół w San Pedro de Siresa. Wiadomo, że żył jeszcze za panowania Ordoño II z Leonu (910–924). Tak więc musiał umrzeć między 922 a 924 rokiem. Władzę po nim objęła Andregota, co wskazuje na to, że reszta jej rodzeństwa musiała w tym momencie nie żyć (jej rodzeństwem rodzonym byli: Velasquita i Aznar, a przyrodnim: Miro, biskup Redemtus oraz Toda, która żyła i wyszła za Bernarda I z Ribagorzy). Miała wtedy co najwyżej 17 lat, a prawdopodobnie była młodsza. Być może jednak już wówczas Aragonia była podporządkowana Nawarze.