Swonowo (niem. Schwanhof) – dawna osada w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie ostródzkim, w gminie Ostróda.
Wieś lokowana w 1328 roku, kiedy to Luter z Brunszwiku zapisał na prawie chełmińskim Konradowi Durągowi 200 włók ziemi sasińskiej, z obowiązkiem trzech służb w lekkiej zbroi. Świadkami nadania są Piotr z Leszcza, Hejman z Wądzyna, Hanusz z Otoczyna, rycerze oraz lennicy niebędący rycerzami: Gedyk, Tessym, Jan z Turznic, Jan z Linke. Dokument wystawiono w Dzierzgoniu r. 1326 w dzień św. Jana Chrzciciela. Na tym obszarze powstały wsie: Durąg (70 włók), Swonowo (10 włók), Glądy (20 włók), Pancerzyn (20 włók) i Ryn (80 włók). W czasach krzyżackich wieś Swonowo pojawia się w dokumentach w roku 1328 – podlegała pod komturię w Ostródzie, były to dobra rycerskie o powierzchni 10 włókCz. Baszyński: Osadnictwo komturstwa ostródzkiego do połowy XV w. Zapiski historyczne, t. 25, 1960, str.: 103-118, za Ostróda. Z dziejów miasta i okolic. Pojezierze, Olsztyn, 1976, 448 str..