Krążowniki typu Dresden miały 117,9 m długości na linii wodnej i 118,3 m długości całkowitej. Szerokość po pokładzie wynosiła 13,5 m, a zanurzenie 5,53 m. Miały 3664 ton wyporności standardowej i do 4268 ton w pełnym obciążeniu bojowym. Konstrukcja kadłubów opierała się na szkielecie ze stalowych wręg i wzdłużników. Były podzielone na trzynaście przedziałów wodoszczelnych, a na 47% długości kilu miały podwójne dno.
Okręty wykazywały się dobrą dzielnością morską, ale – m.in. ze względu na małe zanurzenie – osiągały przy większej fali przechyły do 20 stopni. Ponadto przy dużej prędkości stawały się bardzo zawilgocone i miały tendencję do nieznacznej nawietrzności. Z drugiej strony jednak charakteryzowały się bardzo małym promieniem skrętu i dużą zdolnością manewrową. Przy gwałtownych zwrotach traciły do 35% prędkości. Ich poprzeczna wysokość metacentryczna wynosiła 0,59 m. Załogi „Dresdena” i „Emdena” składały się z 18 oficerów i 343 marynarzy. Na pokładach okręty posiadały kilka mniejszych jednostek pływających: co najmniej jedną pinkę, jedną barkę, jeden kuter, dwie jolki i dwie łodzie pneumatyczne.