Sońka Złota Rączka (ros. Сонька Золотая Ручка), właśc. Sofia Bluwstein z domu Sołomoniak, Szejndla-Sura Lejbowa (ur. 1846 w Warszawie, zm. 1902 w Aleksandrowsku Sachalińskim) – rosyjska złodziejka żydowskiego pochodzenia.
Życiorys Dokładnych danych o życiu Sofii brak, ponieważ często fałszowała swój życiorys. Według oficjalnych dokumentów sądowych urodziła się w Powązkach w warszawskiej guberni w roku 1846, a przy obrzędzie prawosławnego chrztu w roku 1899 sama Sofia podała, iż urodziła się w Warszawie w roku 1851. Kilkakrotnie zawierała związki małżeńskie. Jej ostatnim oficjalnym mężem był karciany szuler Michel Bluwstein, z którym miała dwie córki. Sofia znała kilka języków obcych (polski, francuski i w pewnym stopniu niemiecki), posiadała też zdolności aktorskie i była kobietą atrakcyjną, co pomagało jej wcielać się w rozmaite osoby i ułatwiało organizowanie zuchwałych kradzieży i oszustw.
W latach 1860–1870 działała w większych miastach rosyjskich i w Europie. Była wtedy niejednokrotnie zatrzymywana przez policje różnych krajów, jednak, wobec braku dowodów, bez konsekwencji prawnych.
W 1880 roku została aresztowana w Odessie za oszustwo na dużą skalę.