Lata 1815–1817 spędził na podróżach zagranicznych, które odbył w ramach pracy w Ministerstwie Spraw Zagranicznych. Odwiedził między innymi Wielką Brytanię, Francję, Rzym i Turyn. W 1818 otrzymał rangę dworską kamerjunkra, zaś w następnym roku pozycję sekretarza poselstwa w Rzymie. W Italii przebywał do 1822 roku, kiedy to wezwano go do Petersburga. W czasie pobytu w Weronie poznał markiza Filippo Paulucciego, któremu pomógł załatwić jego tamtejsze sprawy majątkowe. W zamian za to Paulucci, jako generał-gubernator guberni bałtyckich, zarekomendował Paula von Hahna-Asuppena na stanowisko gubernatora kurlandzkiegoStanowisko to było w tym czasie nieobsadzone, a obowiązki gubernatora sprawował Heinrich von Offenberg.. Funkcję tę pełnił w randze rzeczywistego radcy stanu (IV klasa cywilna) od do roku, kiedy to został gubernatorem w guberni inflanckiej. Jego działalność w Kurlandii była energiczna i zdecydowana, nie zawsze jednak przysparzała mu popularności. Z jednej strony wspierał liczne instytucje publiczne – przede wszystkim Kolegium Opieki Społecznej – z drugiej zaś podwyższył podatki i zwalczał oszustwa finansowe szlachty kurlandzkiej. Zwłaszcza ta ostatnia aktywność przysporzyła mu wielu przeciwników, z których najpoważniejszym był miejscowy pełnomocnik krajowy Carl von Medem.