Zakłady amunicyjne dzieliły się, ze względów bezpieczeństwa, na wiele oddzielonych od siebie (najczęściej do przez pas leśny) obszarów funkcyjnych. Były to obszary mieszkalne i administracyjne oraz obszary produkcyjne, jak również magazyny amunicji, które obejmowały największą część zakładów. Obszar mieszkalny i administracyjny znajdował się zawsze, ze względów bezpieczeństwa, w pewnej odległości od magazynów amunicyjnych i obejmował własne osiedla robotnicze z administracją garnizonu. Podczas II wojny światowej wszystkie zakłady amunicyjne niemieckiego Wehrmachtu wykorzystywały do pracy także robotników przymusowych oraz jeńców wojennych.
Każdy rodzaj wojsk, zarówno lądowe, powietrzne, jak i morskie, posiadał własne zakłady amunicyjne W III Rzeszy. Podczas II wojny światowej działało około 370 zakładów amunicyjnych.