W listopadzie 1939 ponownie aresztowany, po agresji ZSRR na Litwę w czerwcu 1940 został wiceministrem spraw wewnętrznych Litwy i naczelnikiem powiatu i miasta Wilno. Od 11 września 1940 do 31 lipca 1941 ludowy komisarz spraw wewnętrznych Litewskiej SRR, od 2 stycznia 1941 starszy major bezpieczeństwa państwowego (NKWD), od lipca do września 1941 pracownik Obozu Specjalnego NKWD, od września 1941 do stycznia 1941 w rezerwie Wydziału II NKWD ZSRR, od 18 stycznia do 1 lipca 1942 szef Oddziału 5 Wydziału II Zarządu IV NKWD ZSRR, od 1 lipca 1942 do 14 maja 1943 szef Oddziału 3 Wydziału I Zarządu IV NKWD ZSRR, 14 lutego 1943 mianowany komisarzem bezpieczeństwa państwowego. Od 14 maja do 30 listopada 1943 szef Oddziału 3 Wydziału II Zarządu IV NKGB ZSRR, później dowódca Grupy Operacyjnej NKGB na Litwie, od 12 lipca 1944 do 4 sierpnia 1945 ludowy komisarz bezpieczeństwa państwowego Litewskiej SRR, 9 lipca 1945 awansowany na generała majora. Latem 1945 został ciężko ranny w zamachu i odesłany na leczenie, a we wrześniu 1945 przeniesiony do rezerwy ze względu na stan zdrowia. Poświęcił się działalności literackiej;