Następnie skierowano go do Oficerskiej Szkoły Lotniczej w Dęblinie, gdzie został starszym lekarzem eskadry lotniczej oraz kierownikiem izby chorych. Równocześnie pracował na Oddziale Chirurgicznym Garnizonowego Szpitala Lotniczego, a od 1955 był ordynatorem Oddziału Chirurgicznego w dęblińskim Szpitalu Lotniczym. W marcu 1957 zajął identyczne stanowisko w Szpitalu Lotniczym w Otwocku, dwa miesiące później otrzymał przeniesienie do podlegającemu Wojskowemu Instytutowi Medycyny Lotniczej Centrum Badań Lotniczo-Lekarskich z Ośrodkiem Klinicznym w Otwocku. Został tam starszym asystentem na Oddziale Chirurgicznym pod kierunkiem prof. Tadeusza Butkiewicza. Również w maju 1957 uzyskał specjalizację I stopnia z chirurgii ogólnej, a po sześciu miesiącach II stopnia z medycyny lotniczej.
Praca w Wojskowym Instytucie Medycyny Lotniczej (WIML) Od 1960 pracował w Wojewódzkim Instytucie Medycyny Lotniczej, na Oddziale Chirurgii Urazowej z Pracownią Traumatologii Lotniczej i Eksperymentalnej Ośrodka Patofizjologii Lotniczej. W tym samym czasie rozpoczął pracę wykładowcy chirurgii ogólnej w działającym przy WIML Studium Kształcenia Podyplomowego Lekarzy Lotniczych, a także pracę chirurga specjalisty w ZOZ Warszawa-Wola.