Krótko po tym cesarz nakłonił z dobrym skutkiem dedżazmacza Hajlu Eszte do przyłączenia się do stronnictwa Kyffu Adjama. Sojusznicy przeprowadzili razem najazd na Filakit Gereger, późniejszą stolicę Begiemdyru. Bokatu, który stał się tam zarządcą po niedawnej śmierci swojego brata, Uanda Beuessena został zmuszony do ucieczki ze swojego pałacu w Filakit Gereger.
Schyłek panowania Druga bitwa stoczona przeciwko Bokatu zakończyła się jednak niepowodzeniem Salomona i jego stronnictwa. Kyffu Adjam i Hajlu Adara po tym wydarzeniu zaczęli spiskować przeciw cesarzowi. Chcieli uczynić władcą Tekle Gijorgisa, podobnie jak w przeszłości chciał tego dokonać Syllasje Barya. Tekle Gijorgis ponownie został sprowadzony z Uehni Amba. Kyffu Adjam wyruszył do Dery, a następnie próbował pokonać Hajle Josadika, ale nie udało mu się, więc zawarli oni między sobą pokój. Kyffu Adjam zabrał ze sobą do swojej prowincji Damot Salomona i Tekle Gijorgisa. Siedemnastego lipca 1779 w Jybaba proklamował cesarzem Tekle Gijorgisa I i zapowiedział, że Salomon stanie się mnichem. Kronikarz Aleka Gabru zanotował, że Salomon mógł zostać oślepiony przed odesłaniem go do Uehni Amba, gdzie w XVIII wieku tradycyjnie więzieni byli przedstawiciele dynastii salomońskiej. Ostatnie wzmianki na temat Salomona II pochodzą z Kronik królewskich. 25 marca 1780.