Województwo koszalińskie – dawna jednostka podziału administracyjnego Polski najwyższego szczebla, której stolicą był Koszalin, powołana do życia w myśl reformy administracyjnej wprowadzonej 1 czerwca 1975Ustawa z dnia 28 maja 1975 r. o dwustopniowym podziale administracyjnym Państwa oraz o zmianie ustawy o radach narodowych. () i ostatecznie zniesiona 31 grudnia 1998 przez włączenie do województwa zachodniopomorskiego. Likwidacji województwa sprzeciwiali się mieszkańcy, postulujący utworzenie województwa środkowopomorskiego, dyskusja jednak, mimo starań środowisk lokalnych, nie doprowadziła do żadnych zmian na mapie administracyjnej kraju.
Historia Po reformie administracyjnej w 1975 r. z wschodniej części województwa koszalińskiego wydzielono województwo słupskie, a z południowych powiatów fragment pilskiego. Obszar województwa wynosił 8.470 km² (11 miejsce), a ludność w 1994 wynosiła 520.000 mieszkańców. Województwo w 1998 r. podzielone było na 18 miast i 35 gmin. Wyróżniki na tablicach rejestracyjnych w województwie koszalińskim to KO, KG i KY. W 1993 r. Borne Sulinowo otrzymało prawa miejskie, wcześniej było niezamieszkane, siedzibą tej gminy była wieś Silnowo. Graniczyło z 4 województwami: od zachodu ze szczecińskim, od południowego zachodu z gorzowskim, od południa z pilskim i od wschodu ze słupskim.