Michał Sikorski (ur. 9 września 1882 w Warszawie, zm. 16 lipca 1939 tamże) – inżynier chemik, żołnierz armii rosyjskiej i podpułkownik uzbrojenia Wojska Polskiego II RP, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 9 września 1882 w Warszawie w rodzinie Michała (zm. 1898) i Natalii z Bracławskich (zm. 1928). Był inżynierem chemikiem, absolwentem wydziału przyrodniczo-chemicznego Uniwersytetu Kijowskiego. W 1914 został zmobilizowany do armii rosyjskiej, gdzie służył w artylerii. Pod koniec grudnia 1917 został oficerem II Korpusu Polskiego w Rosji. Brał udział w bitwie pod Kaniowem.
Po zakończeniu I wojny światowej wstąpił do Wojska Polskiego. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej jako starszy oficer w 3. baterii 11 pułku kresowym artylerii polowej. Szczególnie zasłużył się 17 października 1920 podczas walk o wieś Berezewo, gdzie „po śmierci dowódcy przejął kierowanie plutonem, który zaczął się wycofywać. Własnym przykładem porwał żołnierzy do kontrataku i gwałtownym natarciem odzyskał utracone pozycje /.../ otwierając huraganowy ogień na pozycje cofającego się nieprzyjaciela i zadając mu ciężkie straty”. Za tę postawę został odznaczony Orderem Virtuti Militari.