Wypromował 5 doktorów.
Poza pracą naukową, w latach 1949–1950 pracował w Zjednoczeniu Energetyki Okręgu Centralnego, a w latach 1953–1956 w Energoprojekcie Oddział w Łodzi.
W 1969 roku został wyróżniony nagrodą III stopnia MSWiN.
Zmarł 14 lipca 1986 roku w Łodzi, pochowany na cmentarzu komunalnym Doły (kwatera XVIII-1-84).
Publikacje (wybór)
Z. Szczepański, Wyładowania niezupełne w izolacji urządzeń elektrycznych. PWN, Warszawa, 1973. Z. Szczepański, Technika wysokich napięć. Część I. Wytrzymałość dielektryczna. Wyd. Politechniki Łódzkiej, 1974 i 1979. Z. Szczepański, Z. Lechowski, A. Rosicki, J. Wodziński, Układy izolacyjne urządzeń elektrycznych. WNT, Warszawa, 1978. Praca zbiorowa pod red. Z. Szczepańskiego, Degradacja izolacji papierowo-olejowej i syntetycznej. Postępy Techniki Wysokich Napięć z.16. PWN, Warszawa, 1986.
Ordery i odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1984) Złoty Krzyż Zasługi (1971) Srebrny Krzyż Zasługi (1957) Medal 10-lecia Polski Ludowej (15 stycznia 1955) – Uchwała Rady Państwa z dnia 15 stycznia 1955 r. Nr 0/176 – na wniosek Ministra Szkolnictwa Wyższego. Medal im. prof. Mieczysława Pożaryskiego Honorowa Odznaka Miasta Łodzi Odznaka „Zasłużony dla Politechniki Łódzkiej”
Źródło: Profesor Zdzisław Szczepański.