Demokratyczna Kampucza (khm. កម្ពុជាប្រជាធិបតេយ្យ) – państwo kambodżańskie w okresie rządów Czerwonych Khmerów, w latach 1975–1979.
Demokratyczna Kampucza powstała w wyniku zdobycia przez Czerwonych Khmerów stolicy Phnom Penh. Czerwoni Khmerzy w okresie swoich rządów mogli przyczynić się do śmierci od 10% do nawet 25% ludności kraju. Okres ich rządów był najbardziej krwawym okresem w dziejach Kambodży. Obalenie rządów Czerwonych Khmerów nastąpiło poprzez zdobycie Phnom Penh przez Wietnamczyków 7 stycznia 1979 roku. Przeciwnicy Czerwonych Khmerów z pomocą Wietnamu powołali nowe państwo, Ludową Republikę Kampuczy.
Geneza mały|Król Norodom Sihanouk, formalny władca Demokratycznej Kampuczy na początku jej istnienia
Czerwoni Khmerzy byli radykalną frakcją komunistyczną działającą w Kambodży. Czerwoni Khmerzy dowodzeni przez Pol Pota przyjęli również radykalnie nacjonalistyczne i szowinistyczne poglądy. W latach 60. przejęli oni kierownictwo w słabym wówczas ruchu komunistycznym Kambodży. Działania zbrojne przeciwko rządowi rozpoczęli w styczniu 1968 roku.