Michajło Apostołski (ur. 8 listopada 1906 w Nowym Sele, zm. 7 sierpnia 1987 w Dojran) – jugosłowiański wojskowy, jeden z dowódców Narodowej Armii Wyzwolenia Jugosławii, z pochodzenia Macedończyk.
Życiorys Urodził się jako Michaił Apostołow. Ukończył szkołę wojskową i służył jako oficer w armii jugosłowiańskiej, dochodząc do stopnia majora. Po inwazji III Rzeszy na Jugosławię dostał się do niewoli. Według bułgarskich źródeł został zwolniony z obozu jenieckiego, gdyż jego ojciec, weteran armii bułgarskiej, zdołał uzyskać interwencję w sprawie syna w bułgarskim ministerstwie obrony. Apostołow odmówił jednak wstąpienia do wojska bułgarskiego i, posługując się już zmienionym nazwiskiem, wstąpił do jugosłowiańskiej partyzantki socjalistycznej.
W połowie marca 1943 został komendantem Sztabu Głównego Narodowowyzwoleńczej Armii i Partyzanckich Oddziałów Macedonii, działających w strukturze Narodowej Armii Wyzwolenia Jugosławii. W październiku tego samego roku wydał, razem z pozostałymi członkami Sztabu, Manifest do narodu macedońskiego, w którym zapowiadał, iż powojenna Macedonia będzie funkcjonować w „braterskim sojuszu” z narodami serbskim, chorwackim, słoweńskim i „pozostałymi narodami w Jugosławii”.