Od 1973 nauczyciel akademicki na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach, od 1974 jako kierownik Zakładu Teorii Literatury. W 1977 Rada Państwa nadała mu tytuł profesora nadzwyczajnego, w latach 1977-1987 był Dyrektorem Instytutu Literatury i Kultury Polskiej UŚ w Katowicach, w latach 1981–1982 Prorektor UŚ, w latach 1987–1991 Dziekanem Wydziału Radia i Telewizji UŚ, w 1991 uzyskał stanowisko profesora zwyczajnego. W latach 1992–2002 Dyrektor Instytutu Nauk o Literaturze Polskiej UŚ. W latach 1975–1998 był członkiem Komitetu Nauk o Literaturze Polskiej PAN.
Należał do Towarzystwa Literackiego im. Adama Mickiewicza (od 1959, w latach 1976-1988 był członkiem zarządu), Towarzystwa Naukowego KUL (od 1961), Lubelskiego Towarzystwa Naukowego (od 1966), Towarzystwa im. Zofii Kossak (od 1984, w latach 1984-1993 jako Prezes Zarządu).
W latach 1980–1982 był przewodniczącym Wszechnicy Górnośląskiej "Solidarności", w latach 1999–2005 był przewodniczącym Kapituły Śląskiego Wawrzynu Literackiego.
W 1976 nagrodzony Medalem Komisji Edukacji Narodowej, w 1979 został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.
Patron Instytutu Nauk o Literaturze Polskiej Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach.