Po wojnie był wicedyrektorem departamentu w Ministerstwie Komunikacji. Zmarł 18 lipca 1963 w WarszawieStolica nr 33 (819) z 18 sierpnia 1963, s. 10.. Dwa dni później został pochowany na Cmentarzu Bródnowskim (kwatera 2N, rząd 5, miejsce 7).
Był żonaty z Jadwigą z Różańskich, z którą miał córkę Janinę (1920–1978) i syna Stanisława, ps. Mazur (1923–1986), podporucznika. Stanisław Kordzik był żonaty z Marią z Kameckich, ps. Jola (1922–2016), łączniczką i sanitariuszką. Oboje byli żołnierzami Armii Krajowej i uczestnikami powstania warszawskiego.
Ordery i odznaczenia Krzyż Niepodległości – 3 maja 1932 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Walecznych Złoty Krzyż Zasługi (dwukrotnie: 10 listopada 1928M.P. z 1928 r. nr 260, poz. 634 „w uznaniu zasług, położonych w poszczególnych działach pracy dla wojska”., 1938)
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Mieczysław Kordzik 1888-1963, Powstańcze biogramy.
Kategoria:Członkowie Związku Sybiraków Kategoria:Ludzie urodzeni w Cieszanowie Kategoria:Majorowie intendenci II