W półfinale przegrał z Conem O’Kellym, a w pojedynku o brąz pokonał Ernesta Nixsona. W rywalizacji w przeciąganiu liny uczestniczył jako członek zespołu London City Police. W półfinale policjanci z City of London pokonali inny brytyjski zespół, K Division Metropolitan Police, a w finale zwyciężyli z drużyną Liverpool Police.
W 1908 i 1911 został mistrzem Wielkiej Brytanii w zapasach w kategorii do 120 kg (waga superciężka). Podczas igrzysk olimpijskich 1912 w Sztokholmie był na liście startowej do zawodów w pchnięciu kulą i rzucaniu dyskiem, jednak nie wziął w nich udziału. W rywalizacji zapaśniczej w wadze ciężkiej w stylu klasycznym odpadł po porażkach z Duńczykiem Sørenem Marinusem Jensenem i finem Emilem Backeniusem.
Rekordy życiowe Pchnięcie kulą: 12,89 m (1908) Rzut dyskiem: 32,66 m (1908)
Życie prywatne Barrett służył w City of London Police do lipca 1914. Jego brat James Barrett był lekkoatletą i olimpijczykiem z 1908.
Przypisy