Fortecznej 4.
W nieznanych okolicznościach, po agresji ZSRR na Polskę (17 września 1939), dostał się do sowieckiej niewoli i został osadzony w obozie w Kozielsku. Między 7 a 9 kwietnia 1940 został przekazany do dyspozycji naczelnika Zarządu NKWD Obwodu Smoleńskiego (lista nr 017/2). Między 9 a 11 kwietnia 1940 zamordowany w Katyniu i tam pogrzebany. 4 maja 1943 ekshumowany przez Niemców i zidentyfikowany. Został wymieniony w wykazie „Dane osobowe i adresowe oficerów 7 plutonu” z dopiskiem „Stały Park Br. Panc.” (Stały Park Broni Pancernych). Od 28 lipca 2000 spoczywa na Polskim Cmentarzu Wojennym w Katyniu.
25 lipca 1909 ożenił się z Marią ze Świdzińskich, z którą miał czterech synów: Stanisława, ps. Stefan, Rostok (1910–1969), porucznika łączności rezerwy, Kazimierza (1912–1969), podporucznika saperów rezerwy, Edmunda (zmarł jako niemowlę) i Władysława (1916–2013). Jego wnuczką (córką Stanisława) była Wanda Rodowicz (1938–2020), a bratankiem Jan Rodowicz, ps. Anoda (1923–1949).