Janusz Edmund Wałaszewski (ur. 9 września 1933 w Warszawie) – polski chirurg, prof. dr hab. nauk medycznych.
Życiorys Absolwent Akademii Medycznej w Warszawie (dyplom 1957). Specjalista chirurgii ogólnej i transplantacyjnej. W 1971 roku uzyskał stopień doktora nauk medycznych po obronie pracy doświadczalnej wykonanej w Zakładzie Chirurgii Doświadczalnej Polskiej Akademii Nauk pt. „Badania przepływu w przetoce tętniczo-żylnej”, promotorem pracy był profesor Jan Nielubowicz. W 1992 roku na podstawie rozprawy habilitacyjnej „Wielofunkcyjna analiza czynników odpowiedzialnych za czynność nerki pobranej ze zwłok bezpośrednio po jej przeszczepieniu” otrzymał stopień doktora habilitowanego nauk medycznych. W 1995 roku z nadania Prezydenta RP otrzymał tytuł profesora nauk medycznych.
Karierę chirurgiczną rozpoczął w Szpitalu Praskim w Drugiej Klinice Chirurgii Ogólnej Akademii Medycznej w Warszawie pod kierownictwem Profesora Jana Mateusza Mossakowskiego a następnie Profesora Zdzisława Łapińskiego. W latach 1961–1963 był oddelegowany do pracy w Światowej Organizacji Zdrowia w Republice Konga, gdzie prowadził oddział chirurgiczny w szpitalu okręgowym w Katana w prowincji Kiwu.