skoki szaroniebieskie. U osobników młodocianych głowa, górna część grzbietu i piersi czarnoszare, reszta ciała ciemnoszara w cynamonowe prążki, środek brzucha biały.
Zasięg występowania Kusaczka jasnodzioba występuje w centralnych Andach w Peru, od regionu Amazonas na południe po region La Libertad. BirdLife International szacuje całkowity zasięg występowania na 49 tys. km².
Ekologia H. carrikeri zamieszkuje gęste zarośla bambusów oraz przyległego podszytu wilgotnych lasów górskich na wysokości 2350–2900 m n.p.m. W skład diety wchodzą stawonogi, zwłaszcza gąsienice i chrząszcze. Młode często otrzymują dżdżownice. Pieśń kusaczki jasnodziobej trwa 3 sekundy, ptak śpiewa ją co 6–10 sekund; składa się z 6 dźwięków z nieznaczną przerwą między 1. i 5.; pierwszy dźwięk najdłuższy, drugi nieco niższy.
Lęgi Młode osobniki odnaleziono w sierpniu i październiku, co wskazuje to, że okres lęgowy przypada na suchszą część roku. Odnaleziono jedno gniazdo (17 października 1979); znajdowało się w okolicy Ongon (region La Libertad) w lesie mglistym;