Do zadań Izby należało: kształcenie uczniów, doskonalenie zawodowe, tworzenie czeladniczych komisji egzaminacyjnych, współudział w powoływaniu komisji mistrzowskich, kontrola kas zapomogowych i pogrzebowych oraz nadzór nad spółkami. Organizacja podlegała ministrowi przemysłu i handlu i była nadzorowana przez prezydenta rejencji. Środki na utrzymanie pochodziły od rzemieślników. Organizacja miała własną bibliotekę z fachową literaturą oraz wydawała dwutygodnik „Bromberger Handwerker – Zeitung”. Rzemieślnicy bydgoscy pochodzenia polskiego prowadzili także amatorską działalność kulturalną. Na szczególną uwagę zasługuje działalność istniejącego do dzisiaj Towarzystwa Śpiewu „Halka”, którego początki sięgają 1883 rokuJaniszewska-Mincer Barbara: Z życia kulturalnego rzemieślników bydgoskich (lata 1945-1950) [w:] Kalendarz Bydgoski 1982.
Po odzyskaniu niepodległości w 1920 roku Izba Rzemieślnicza w Bydgoszczy objęła swoim zasięgiem 5 obwodów: Bydgoszcz, Chodzież, Nakło nad Notecią, Gniezno, Inowrocław. Nadzór nad obwodem bydgoskim sprawował wojewoda poznański, natomiast pracą organizacyjną kierował komisarz państwowy Ignacy Kornaszewski (stolarz z Inowrocławia). W 1928 r. minister Eugeniusz Kwiatkowski nadał Izbie nowy statut.