Była zastępcą sekretarza i od 1907 do 1912 sekretarzem zarządu Polskiego Muzeum Szkolnego we Lwowie, od 1909 do 1916 członkiem zarządu Towarzystwa Szkoły Handlowej we Lwowie, członkiem zarządu Towarzystwa Gniazd Sierocych, członkiem czynnym zwyczajnym Wydziału Towarzystwa dla Popierania Nauki Polskiej we Lwowie, członkiem wydziału Zjednoczenia Chrześcijańskich Polskich Towarzystw Kobiecych. Była także członkinią Towarzystwa Nauczycieli Szkół Wyższych. W 1909 wybrano ją do komitetu miejskiego Stronnictwa Demokratyczno-Narodowego.
Pod koniec I wojny światowej wzięła udział w obronie Lwowa w trakcie wojny polsko-ukraińskiej. 27 października 1919 wybrano ją do Rady Naczelnej, a 30 maja 1920 do Rady Dzielnicowej Związku Ludowo-Narodowego we Lwowie. Od marca 1920 zasiadała w komitecie Poparcia Fundacji im. Romana Dmowskiego. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w latach 20. pełniła funkcję dyrektorki szkoły powszechnej we Lwowie. Była członkiem Polskiego Towarzystwa Dendrologicznego (1924–1926). Działała także w Towarzystwie Popierania Przemysłu i Handlu Polskiego „Rozwój” oraz w Narodowej Organizacji Kobiet. W 1929 ze stanowiska kierowniczki siedmioklasowej szkoły powszechnej żeńskiej im.