W kolejnych latach margrabstwo ulegało kolejnym podziałom pomiędzy kolejnych potomków rodu. Markiz Giorgio Nuno był zmuszony ogłosić się lennikiem wojowniczej komuny miejskiej Asti, która wcześniej pomogła mu w powiększeniu swoich terytoriów pod koniec XII wieku. Odtąd margrabstwo już nigdy nie posiadało zupełnej suwerenności. Po kolejnych podziałach i osłabieniu wewnętrznym Ceva 22 lutego 1313 roku stała się lennikiem księcia Sabaudii Amadeusza V Wielkiego. Podczas wojny margrabiów Saluzzo i Montferratu z dynastią Andegawenów Ceva przysięgła wierność Janowi II Paleologowi z Montferratu. W 1352 roku została podbita przez ród Viscontich z Mediolanu, ale zostali oni wypędzeni cztery lata później. Ostatecznie Ceva całkowicie utraciła niezależność w 1427 roku, gdy została włączona do Sabaudii przez Amadeusza VIII (późniejszym antypapieżem Feliksem V). Część rodziny zachowywała jeszcze kontrolę nad małymi fragmentami ziemi, a ostatni przedstawiciele wymarli w 1535 roku.
Przypisy
Kategoria:Historyczne państwa na Półwyspie Apenińskim Kategoria:Kraje Świętego Cesarstwa Rzymskiego