Tursk (błr. i ros. Турск) – wieś na Białorusi, w rejonie rohaczowskim obwodu homelskiego, około 12 km na południowy wschód od Rohaczowa i około 6 km na wschód od Chodasiewcz.
Historia Historia Turska jest słabo znana, dopiero od połowy XIX wieku. Wcześniej dobra te należały do powiatu rzeczyckiego Rzeczypospolitej. Po I rozbiorze Polski w 1772 roku znalazły się na terenie Imperium Rosyjskiego. W drugiej połowie XIX wieku istniejący tu majątek był dziedzictwem rodziny Woynicz-Sianożęckich. Pod koniec XIX wieku należał do Władysława Sianożęckiego, członka carskiej Rady Państwa. Po powstaniu styczniowym mieszkała tu Helena Chodasiewiczowa z dziećmi, żona zesłanego na Sybir Jana Chodasiewicza, właścicieli sąsiednich Chodasiewicz, które zostały skonfiskowane albo wzięte w sekwestr w ramach represji po powstaniu.
Wiadomo, że w Tursku w 1858 roku istniała kaplica, w 1866 roku – gorzelnia (w folwarku, zatrudniająca w 1880 roku 9 osób) i 3 karczmy, w 1880 roku – też młyn i sklep spożywczy. W 1880 roku wieś liczyła 612 mieszkańców. Według spisu 1897 roku istniały tu 2 sklepy spożywcze, kuźnia, 3 młyny wiatrakowe. W 1903 roku wzniesiono budynek szkoły.
Od 1917 roku Tursk znalazł się w ZSRR, w 1930 roku utworzono tu kołchoz „Zwycięzca”.