W kwietniu 1918 został wcielony do armii austriackiej i wysłany na front włoski, gdzie przebywał do pierwszych dni listopada 1918.
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości wstąpił do Wojska Polskiego i otrzymał przydział do 4 pułku piechoty Legionów, w szeregach którego walczył w obronie Lwowa. Następnie uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej i w październiku 1920 został ciężko ranny ranny. Będąc oficerem 4 pułku piechoty Legionów walczył m.in. pod Beresteczkiem. W latach 1921–1922 pełnił funkcję oficera oświatowego w 41 pułku piechoty im. Józefa Piłsudskiego w Suwałkach. W 1927 po studiach w Warszawie uzyskał dyplom dziennikarza. Od 1927 jako osadnik wojskowy osiadł w okolicy Grodna, gdzie prowadził gospodarstwo rolne. Tam też od 1928 współpracował z kilkoma czasopismami, m.in. z „Gazetą Polską Ziemi Grodzieńskiej”. W 1929 objął redakcję „Kuriera Nadniemeńskiego”. Od 1931 redagował miesięcznik naukowo-literacki poświęcony uzdrowisku Druskieniki. W listopadzie 1930 otrzymał awans na podporucznika rezerwy.
W okresie dwudziestolecia międzywojennego aktywnie działał społecznie w wielu organizacjach, m.in. w Związku Legionistów, Kole Czwartaków, Towarzystwie Literatury i Sztuki oraz Związku Osadników Wojskowych.