Również stosunkowo wierne wyobrażenie rzymskiego orła na rewersie przejęte zostało przez Staufów jako wyraz ideologii imperialnej (typ ten utrzymany został podczas rządów aragońskich na Sycylii). Nie tylko wyobrażenia na stemplach podkreślały aspiracje Staufa do rzymskich tradycji cesarskich, ale i sama nazwa wybrana z trzech występujących w inskrypcji monety tytułów cesarskich (caesar, augustus, imperator) miała też propagować program polityczny StaufaTakie przekonanie wyraża R. Kiersnowski (dz. cyt., s. 85, 168)..
Emisje i naśladownictwa Augustały bito w mennicach Mesyny i Brindisi; te ostatnie wyróżniano umieszczeniem dwóch kropek po obu stronach głowy orła na rewersie. Emitowano również półaugustały (z zachowaniem tego samego typu stempla). Wysoki relief i staranne opracowanie różni je od wszystkich ówczesnych monet średniowiecznych. Dopiero w kilkadziesiąt lat później przyjęło się bicie monety złotej również w północnowłoskich miastach handlowych, takich jak Genua, Wenecja, a przede wszystkim Florencja, która zyskała renomę wprowadzeniem (od 1252) swego wysokowartościowego florenaJest prawdopodobne, że swą wagą (5,24 g) augustał posłużył za wzorzec dla florenckich i genueńskich monet złotych (H. Kahnt, dz. cyt., s.