W 1917 roku we wsi było 48 domów, pracowała poczta.

Po ustaleniu przebiegu granicy polsko-radzieckiej w 1921 roku wieś znalazła się na terytorium ZSRR, od 1991 roku – na terenie Białorusi. Od 1924 roku Rawanicze są siedzibą sielsowietu.

Pałac thumb|left|Przed wejściem do pałacu, przed 1918 rokiem thumb|240px|Ruina katolickiego kościoła św. Antoniego, 2011 Wybudowany przez Ludwika Słotwińskiego pałac stał na bardzo wysokiej podmurówce, był parterowy, w trójosiowej części centralnej był piętrowy. Część ta była powiększona przez ryzalit, przed którym stał sześciokolumnowy portyk zwieńczony trójkątnym szczytem. Cztery kolumny w wielkim porządku wysunięte były przed lico ryzalitu. Wnętrze miało układ dwutraktowy. W części centralnej znajdował się obszerny westybul z dębowymi schodami prowadzącymi do pokoi gościnnych na piętrze, zaś od ogrodu tej samej szerokości wielki prostokątny salon. Dom był ogrzewany piecami kaflowymi. W salonie ponadto był reprezentacyjny kominek. Na ścianach znajdowała się kolekcja obrazów. Dużą wartość miała biblioteka.

Przed domem znajdował się duży owalny gazon, po jego dwóch stronach Ludwik zbudował parterowe oficyny.