Vince Dundee, właśc. Vincenzo Lazzaro (ur. 22 października 1907 w Baltimore, zm. 27 lipca 1949 w Glendale) – amerykański bokser, zawodowy mistrz świata kategorii średniej.
Pochodził z rodziny włoskich imigrantów, którzy osiedlili się w Baltimore. Jego starszy brat Joe Dundee był również zawodowym bokserem, mistrzem świata w wadze półśredniej. On jako pierwszy przybrał ringowe nazwisko Dundee, a za nim podążył Vince.
Vince Dundee rozpoczął karierę boksera zawodowego w 1923. W tym roku stoczył 9 walk, z których 8 wygrał 1 zremisował. W następnym stawał w ringu 18 razy, 12 razy zwyciężając i 6 razy remisując. Pierwszej porażki doznał dopiero w październiku 1926, kiedy pokonał go Andy DiVodi. W 1927 walczył 15 razy, w tym wygrał z Baby Joe Gansem. W lutym 1928 pokonał go na punkty Jackie Fields, który wygrał z nim również w kwietniu tego roku, a następnie w październiku 1929 i w styczniu 1930. W międzyczasie Dundee toczył wiele zwycięskich pojedynków pięściarskich. W kwietniu 1930 i w czerwcu 1931 pokonał Bena Jeby’ego, a w lipcu tego roku przegrał z Marcelem Thilem. W sierpniu 1932 wygrał na punkty z Kenem Overlinem.