Cyklostacjonarność – cecha pewnej klasy procesów stochastycznych zawierających składniki losowe oraz śladowe sygnały harmoniczne. Autokorelacja i widmo procesu cyklostacjonarnego wyrażają się funkcjami dwuwymiarowymi: czas – częstotliwość. Dla porównania funkcja autokorelacji dla procesu niecyklicznego ma jedną współrzędną – czas, np. gdzie – parametry, – przesunięcie czasu między kolejnymi próbkami. Za twórcę cyklostacjonarności uważa się W. Gardnera z Uniwersytetu Kalifornijskiego.
Określenia pojęć Proces stochastyczny to rodzina funkcji dwu zmiennych: czasu i zdarzenia losowego. Najszersze praktyczne znaczenie mają procesy słabo-stacjonarna, czyli takie, które są określone przez stałą wartość średnią oraz stałą funkcję autokorelacji. Szumy z zasady należą do tej klasy [procesy stochastyczne].
Sygnał harmoniczny to sygnał okresowy, najczęściej sinusoidalny, z reguły modulowany, np. drogą zmiany fazy. Sygnał może być rzeczywisty lub zespolony, czyli złożony z dwu niezależnych składników przesuniętych w fazie o 90° (sygnały zespolone).
Składnik losowy procesu to najczęściej szum biały.