Gadna (hebr. גדודי נוער, Gedude No’ar; pol. Bataliony Młodzieżowe) – program szkoleń wojskowych przygotowujący młodzież w Izraelu do odbycia obowiązkowej służby wojskowej w Siłach Obronnych Izraela.
Historia
Wraz z rozwojem osadnictwa żydowskiego w Palestynie na początku XX wieku, pojawiła się potrzeba organizacji żydowskich organizacji samoobrony. Społeczność żydowska sprzeciwiała się szkoleniu dzieci na żołnierzy, jednak organizacje syjonistyczne realizowały swoją odrębną politykę w nowo tworzonych kibucach i moszawach. Były one oparte na ideologii pionierskiej pracy młodych ludzi, którzy łączyli pracę rolniczą z obowiązkami chronienia własnych osad. Działania te realizowała przede wszystkim utworzona w 1920 roku organizacja samoobrony Hagana. To właśnie ona rozpoczęła pierwsze szkolenia wojskowe młodzieży. Były to przede wszystkim zajęcia sportowe, pod których przykrywką realizowano szkolenia wojskowe i strzeleckie. Najbardziej sprawni chłopcy i dziewczęta stawali się członkami Hagany. W podobny sposób proces rekrutacji był prowadzony przez organizację Irgun. Największą trudnością był brak odpowiednich instruktorów. Jedynie Jonah Sortfing i Artur Biram posiadali odpowiednie doświadczenie, które zaczęto wykorzystywać po opublikowaniu w 1922 roku białej księgi.