Nocą włączano skromne światło gazowe dla odróżnienia od latarni Hohe Weg i dwa poprzeczne światła nawigacyjne.
Okres 1964–1987 Do 1974 latarnia morska była utrzymywana przez urząd morski w Bremerhaven (Wasser- und Schifffahrtsamt Bremerhaven). W 1975 wymontowano stary dzwon mgłowy i mechanizm zegarowy i przeniesiono je do muzeum w Bremerhaven (Deutsches Schiffahrtsmuseum). Przyszłość budynku nie była jasna. Proponowano m.in. rozbiórkę albo przeniesienie w inne miejsce. Opinia publiczna sprzeciwiła się tym pomysłom.
Wszystkie frakcje w parlamencie Bremy zdecydowały 16 listopada 1978, że latarnia powinna zostać zachowana. Rok później krajowy urząd ochrony zabytków uznał obiekt za „zabytek kulturalno-historyczny o wyjątkowym znaczeniu“W oryginale: Kulturgeschichtliches Denkmal von erheblicher Bedeutung. 22 września 1982 władze Bremerhaven zawiązały fundusz na ocalenie i utrzymanie latarni morskiej, a kilka tygodni później urząd ds. ochrony zabytków Dolnej Saksonii (Niedersächsische Landesamt für Denkmalpflege) objął latarnię Roter Sand ochroną konserwatorską.