uważając, iż jego sztuka „powinna pochodzić z wnętrza”, używał koloru jako czynnika psychologicznego i emocjonalnego.
Kolor był dla niego środkiem do tworzenia formy i ożywienia pejzażu. Każdemu z kolorów przypisywał konkretne znaczenie i emocje: kolor czerwony – to kolor główny, maksimum wszystkiego, co artystyczne i ma największy powab, jest symbolem mocy, witalności, energii, życia, ognia, krwi, pasji, walki, emocji i wściekłości, kolor zielony – kojarzy się z odpoczynkiem, z czymś pomiędzy, kolor biały – oznacza światło, energię, śnieg, zimno i czystość, kolor czarny – symbolizuje ciemność, pierwszy plan, smutek, społeczeństwo, kolor szary – stanowi przeciwieństwo koloru, jest neutralny, cofnięty kolor żółty – kojarzy się ze światłem, ciepłem, wesołością, wzmacnia pomarańczowy i czerwony, symbolizuje postęp i inteligencję, jest przeciwieństwem koloru niebieskiego i fioletu, kolor niebieski – to chłód i dystans. Jest pasywny przestrzennie, kontrastowy w stosunku do czerwieni, [wyraża nastrój] od radości do z przygnębienia, kolor fioletowy – oznacza wyróżnienie, uroczystość, rzadkość, niepokój, odległość, jest ubogi w światło, najbliższy szarości.