Obecnie kryte glazurowaną dachówką.
Na parterze część środkową wnętrza, wiążąca się z frontowym ryzalitem, zajmuje sień i klatka schodowa. Po obu jej stronach znajdują się po cztery izby; po stronie prawej nakryte sklepieniami kolebkowymi z lunetami, po lewej – gładkimi sufitami. W skrzydle tylnym druga klatka schodowa i trzy izby, podzielone później na mniejsze pomieszczenia. Piętro o rozkładzie bardzo podobnym do dyspozycji parteru, bez charakteru stylowego. Z dawnych szczegółów architektonicznych wnętrza zachowały się jedynie dwa kamienne obramienia drzwi o profilach renesansowych. Na elewacji tylnej do lat powojennych zachowały się ślady dekoracji sgraffitowej.
Dzisiejsza szata frontowego ryzalitu: schodkowaty szczyt ozdobiony wnękami z maswerkami i ujęty po bokach niewielkimi wieżyczkami, obramienia okien i bramy, balkon z maswerkową balustradą wsparty na ostrołukowych arkadach, a także obramienia okien pierwszego piętra elewacji frontowej i częściowo elewacji bocznych, szczyt i balkon skrzydła tylnego – neogotyckie, pochodzące z okresu przebudów dworu w XIX w.