Dwór w Łodygowicach (też: zamek w Łodygowicach) – zabytkowy dwór obronny we wsi Łodygowice w powiecie żywieckim.
Położenie Dwór leży na południowo-wschodnim krańcu wsi, nad rzeką Żylicą, w otoczeniu niewielkiego parku, ok. 100 m na wschód od głównej drogi biegnącej z Bielska-Białej do Żywca.
Historia Pierwotnie w miejscu dzisiejszego „zamku” stał drewniany dwór rodu Komorowskich, którzy posiadali okoliczne tereny od połowy XVI wieku. Nowy, murowany obiekt zaczęto wznosić w 1629 r. z inicjatywy kasztelana krakowskiego Jerzego Zbaraskiego. Jednak już w 1631 r. budowę przerwano z powodu śmierci Zbaraskiego. Łodygowice przeszły na własność jego krewnych - Wiśniowieckich herbu Korybut. Helena Wiśniowiecka wniosła je w następnym roku w posagu wojewodzie mazowieckiemu Stanisławowi Warszyckiemu herbu Abdank. Ponieważ w połowie XVII w. żywiecczyzna była kilkakrotnie najeżdżana przez różne wojska (Kozaków, Szwedów, a nawet polskie wojsko, które nie opłacane zakładało konfederacje i łupiło terytoria, na których stacjonowało) Warszycki postanowił kontynuować budowę w formie niewielkiej rezydencji obronnej. W 1673 r. otoczył on dwór fortyfikacjami na planie kwadratu o boku ok. 150 m.