Szczególną uwagę przykładał do patogenezy i udoskonalania metod rozpoznawczych, zainicjował zwalczanie inwazji pasożytniczych u dzieci; Toksoplazmoza, badania rozpoczął w 1950 po uzyskaniu z praskiego PIH szczepu Toxsoplasma gondii RH, rok później zorganizował w Instytucie Medycyny Morskiej i Tropikalnej laboratorium diagnostyczne. Zbigniew Kozar zainicjował prowadzone na szeroką skalę badania nad metodami leczenia, immunologią i epidemiologią tej choroby, wnioski zawarł w m.in. monografii „Toksoplazmoza”; Włośnica, badania dotyczyły epidemiologii i epizootiologii, leczenia, a także zależności pomiędzy żywicielem, a włośniem krętym, jego metabolizmem oraz zmianom zarażonej tkanki i przebiegu zjawisk odporności podczas inwazji włośnia; Immunologia parazytologizna, Zbigniew Kozar prowadził kompleksowe badania nad reakcją odpornościową organizmu podczas inwazji pasożytniczych, m.in. obserwował przebieg zarażenia Ascaridia columbae u gołębi, a podczas toksoplazmozy skupił się nad wyjaśnieniem reakcji żywiciela na inwazję włośni.