Hlewin (biał. Глівін, ros. Гливин) – wieś na Białorusi, w rejonie borysowskim obwodu mińskiego, około 10 km na południowy wschód od Borysowa, na prawym brzegu Berezyny.
Historia W XVII wieku dobra te należały do rodziny Ogińskich. Marcjan Aleksander Ogiński kanclerz wielki litewski oddał cały swój tutejszy majątek jezuitom. Spadkobiercy Ogińskiego oprotestowali tę darowiznę i wiedli długoletni proces z zakonem, w ramach którego to sporu biskup Konstanty Kazimierz Brzostowski rzucił na nich klątwę. Hlewin pozostał własnością jezuitów aż do kasaty zakonu w 1773 roku. Majątek został kupiony przez kalwińską rodzinę Świdów i pozostał jej własnością aż do 1917 roku. Ostatnim właścicielem Hlewina był Stanisław Świda.
W XVIII wieku wybudowano w Hlewinie kościół unicki pw. Podwyższenia Krzyża Świętego, w 1839 roku, po kasacie przekształcony na cerkiew prawosławną. W latach 1865–1866 wybudowano tuż obok starej cerkwi nową, większą świątynię. W 1800 roku we wsi był browar, karczma, młyn i kuźnia. Do rozwoju wsi przyczynił się w połowie XIX wieku Wiktor Świda. W latach 70. XIX wieku pracowały tu już 2 młyny, przynoszące Świdom pokaźne zyski. W 1885 roku mieszkało tu 612 osób.