Jan Leszczyński (ur. w 1930 w Warszawie, zm. 6 listopada 2021) – polski specjalista w dziedzinie materiałoznawstwa elektrotechnicznego i nadprzewodnictwa, profesor Politechniki Łódzkiej.
Życiorys W 1954 roku ukończył studia na Wydziale Elektrycznym Politechniki Łódzkiej, a w 1965 uzyskał stopień naukowy doktora nauk technicznych. Tytuł profesora uzyskał w 1993 roku. W latach 1954–1965 pracował jako asystent, a następnie starszy asystent w Katedrze Elektrotechniki Ogólnej Politechniki Łódzkiej, a od 1965 jako adiunkt. W 1971 roku został docentem, w latach 1972–2005 był kierownikiem Zakładu Materiałoznawstwa i Elektrotechnologii w Instytucie Podstaw Elektrotechniki, którego był też wicedyrektorem.
Jego prace dotyczyły wzmacniaczy magnetycznych i przekładników transduktorowych prądu stałego. Od 1971 roku zajmował się problematyką materiałoznawstwa elektrotechnicznego i elektrotechnologii. Zorganizował w Instytucie Podstaw Elektrotechniki PŁ laboratorium materiałoznawstwa. Opracował technologię wytwarzania grubych warstw tlenkowych na aluminium, wytwarzania dielektryków cienkowarstwowych, wytwarzania i stosowania wysokoinduktywnych polimerów w elektrotechnice i elektronice, technologię elektrycznych połączeń stałych (klejenie, technologie laserowe, zgniatania i ultrakompresji) oraz technologię impregnacji i hermetyzacji.