Krytycy za wybitne osiągnięcie tego autora uważają przede wszystkim powieść Mieszkańcy Gilje, w której Lie przedstawił panoramę norweskich stosunków społecznych w połowie XIX wieku. Pisarza interesowała głównie sytuacja ówczesnych kobiet oraz kwestia ich osobistej wolności i samodzielności. Do tej problematyki powrócił także w powieści tendencyjnej Córki komandora, nawiązującej tytułem do dzieła Camilli Collett i krytykującej świat konwenansów, który niejednokrotnie przyczyniał się do tragedii młodych dziewczyn. Tematykę kobiecą poruszył z równą wyrazistością w Małżeństwie, będącym zapisem stopniowego obumierania domowego szczęścia pod wpływem monotonii codziennego życia.
Z czasem w pisarstwie Jonasa Lie zaczynają przeważać pierwiastki mistyczne i symboliczne, a ukazywana rzeczywistość nabiera cech idealistycznych i irracjonalnychWitold Nawrocki, Literatura norweska, [w:] Dzieje literatur europejskich, red. Władysław Floryan, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1982, t. 2, s. 102.. Jest to szczególnie wyraźne w dwóch zbiorach baśni Trold o nadprzyrodzonych istotach uosabiających wszelkie gwałtowne namiętności i niewytłumaczalne siły tkwiące w ludzkiej naturzeMaria Steffen, Jonas Lie, [w:] Słownik pisarzy skandynawskich, red. Zenon Ciesielski, Wiedza Powszechna, Warszawa 1991, s. 322..