Kilkukrotnie startował na mistrzostwach świata, zajmując między innymi 29. miejsce w kombinacji podczas rozgrywanych w 1996 roku mistrzostw świata w Sierra Nevada i to samo miejsce w zjeździe na rozgrywanych rok później mistrzostwach świata w Sestriere. Zajął też między 23. miejsce w zjeździe na igrzyskach olimpijskich w Calgary w 1988 roku i igrzyskach w Nagano w 1998 roku. Po tych igrzyskach zakończył karierę.
Jego brat Martin Bell również uprawiał narciarstwo alpejskie.
Osiągnięcia Igrzyska olimpijskie 50px Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca 32. 16 lutego 1984 Sarajewo Zjazd 1:45,59 min +4,47 s Bill Johnson 23. 15 lutego 1988 Calgary Zjazd 1:59,63 min +4,93 s Pirmin Zurbriggen DNF 17 lutego 1988 Calgary Kombinacja 36,55 pkt - Hubert Strolz 35. 21 lutego 1988 Calgary Supergigant 1:39,66 min +9,32 s Franck Piccard DNF 25 lutego 1988 Calgary Gigant 2:06,37 min - Alberto Tomba 33. 9 lutego 1992 Albertville Zjazd 1:50,37 min +5,45 s Patrick Ortlieb 27. 11 lutego 1992 Albertville Kombinacja 14,58 pkt +119,45 pkt Josef Polig 53. 16 lutego 1992 Albertville Supergigant 1:13,04 min +7,83 s Kjetil André Aamodt 26.