W 1909 wyjechał na studia do Zurychu, gdzie w 1911 otrzymał tytuł kandydata praw. Rok później obronił rozprawę doktorską pt. Die Weichsel als Wasserstrasse und ihre volkswirtschaftliche Bedeutung für das Königreich Polen na Uniwersytecie w Heidelbergu i wyjechał na dalszą edukację do Paryża (na Sorbonie, , Collège de France), ale jeszcze w tym samym roku wrócił do Warszawy, by objąć stanowiska sekretarza Komisji Spółdzielczej Towarzystwa Popierania Przemysłu i Handlu i jednego z redaktorów Przeglądu Spółdzielczego. Od 1913 do 1919 wykładał w Wyższej Szkole Handlowej w Warszawie historię i teorię kooperacji oraz historię gospodarczą. Udzielał się w Warszawskiej Kooperatywie Mieszkaniowej, której był jednym ze współzałożycieli.
Był pomysłodawcą zwołania spotkania polskich studentów z Lipska, które odbyło się 12 marca 1914. Na spotkaniu tym powołało Koło Lipszczan, które działało do 1939, oraz utworzono z jego inicjatywy Szkołę Nauk Społecznych i Handlowych (późniejsza Akademia Nauk Politycznych), której został dyrektorem, a w 1939 rektorem (po uzyskaniu przez szkołę uprawnień akademickich).