Z kolei w latach 1629–1632 w prowincji Lasta przeciwko cesarzowi buntowały się częściowo plemiona Galla, ponieważ zalewały one Etiopię w krótkim czasie. W prowincji Tigraj pojawiali się samozwańcy podający się za zmarłego cesarza Jakuba, co wzniecało chaos. Działo się tak, ponieważ ciało Jakuba nigdy nie zostało odnalezione na pobojowisku po bitwie stoczonej pod Gol. W 1619 i 1620 bunty wszczynali zarządcy Begiemdyru i Szeua. Cesarz zmuszony był tłumić wszelkie bunty przeciwko swojej władzy.
Polityka zagraniczna Susnyjos współpracował z Europejczykami. Pozwolił na działalność zakonu jezuitów, prowadzących działalność misjonarską. Na ich czele stał Pedro Paez przebywający w Etiopii od 1603 roku. Susnyjos nadawał misjonarzom ziemie. Przeważnie w Gorgorze u wybrzeży Jeziora Tana. Cesarz prowadził korespondencję z papiestwem i dworem Hiszpanii. Jeszcze bardziej zraził tym do siebie etiopskie duchowieństwo.